انتظارات خود را از فرزندتان مشخص و آن ها را به شیوه ای بیان کنید که نوجوان به خوبی درک کند.
 پیامدهای ناشی از رعایت نکردن محدودیت ها را به نوجوانان بیان کنید.  به هنگام ناتمام ماندن کارهای نوجوانان از سرزنش کردن آن ها پرهیز کنید از تصمیم گیری به جای او، خودداری کنید.
 اعطای پاداش، وقتی که بخشی از کارش را با موفقیت انجام داد را فراموش نکنید.  به عهد و وعده ای که به نوجوان می دهید  وفا کنید. به شیوه صحیح و منطقی به او محبت کنید.
 بین فرزندان خود تبعیض روا مدارید و بین آن ها به عدالت رفتار کنید. در عمل و گفتار الگوی مناسبی برای فرزندان خود باشید.
توانایی ها و استعدادهای نوجوان را به خود او بشناسانید و وی را برای شکوفایی استعدادهایش تشویق و ترغیب کنید
 به سوالات آنان به شیوه ای منطقی پاسخ دهید.  درباره مسائل مختلف امور خانواده با او مشورت کنید. به طور کلی افراد در سنین مختلف و در شرایط اجتماعی مختلف
 با هم تفاوت های زیادی دارند  که هنر ما در زندگی فهم این تفاوت ها و یافتن راه حل هایی برای این قبیل مسائل است، باید بدانیم اگر نوجوان محبت و علاقه و اشتیاق را در خانه و خانواده بدست نیاورد
 به دنبالش در جای دیگری خواهد رفت  که تضمینی برای حفظ سلامت روحی وی وجود ندارد  و ممکن است آسیب های جبران ناپذیری ببیند.  نکاتی که در بالا آمده است
 گوشه ای از کارهایی است  که باید بدان توجه کنیم  تا بتوانیم با نوجوانمان تعامل بهتری داشته باشیم.

 

گزارش تصویری